Lossless กับ Lossy: อธิบายแบบเข้าใจง่าย
อัปเดตเมื่อ
การบีบอัดแบบ Lossless ทำให้ไฟล์เล็กลงโดยเก็บทุกพิกเซลไว้เหมือนเดิม เปิดไฟล์อีกครั้งก็จะได้ภาพเดิมทุกบิต ส่วนการบีบอัดแบบ Lossy ไปไกลกว่านั้น โดยตัดรายละเอียดที่สายตาของคุณมักไม่สังเกตเห็น ทำให้ไฟล์เล็กลงมาก แต่ไม่เหมือนต้นฉบับทุกประการอีกต่อไป PNG เป็นแบบ Lossless, JPEG เป็นแบบ Lossy และ WebP ทำได้ทั้งสองแบบ แบบ Lossless เหมาะกับภาพหน้าจอและกราฟิก ส่วนแบบ Lossy เหมาะกับรูปถ่าย
Lossless: พิกเซลเดิม บรรจุให้กระชับขึ้น
รูปแบบ Lossless จะหาลวดลาย เช่น แถวของพิกเซลสีขาวที่เหมือนกัน แล้วบันทึกแบบย่อให้สั้นลง เช่นเดียวกับที่ “พิกเซลสีขาวหนึ่งร้อยจุด” สั้นกว่าการไล่ระบุทั้งร้อยจุด เมื่อเปิดรูป ตัวย่อจะถูกคลายออกเป็นพิกเซลเดิมทุกประการ
วิธีนี้ได้ผลดีมากเมื่อรูปมีพื้นที่เรียบขนาดใหญ่และรูปร่างซ้ำกัน เช่น ภาพหน้าจอ โลโก้ ไอคอน และแผนภาพ แต่ได้ผลไม่ดีกับรูปถ่าย เพราะเม็ดภาพในรูปถ่ายทำให้แทบทุกพิกเซลต่างจากพิกเซลข้างเคียงเล็กน้อย จึงมีลวดลายให้ย่อน้อยมาก
Lossy: ตัดสิ่งที่คุณจะไม่เห็น
รูปแบบ Lossy จะเก็บส่วนที่สายตาให้ความสนใจไว้ เช่น ขอบ รูปร่าง และความสว่าง และเก็บส่วนที่เหลือแบบหยาบกว่า เช่น ความแปรผันเล็กๆ ของสีและเม็ดภาพ ภาพที่ถอดรหัสแล้วจะใกล้เคียงกับต้นฉบับแต่ไม่เหมือนกัน และยิ่งบีบลึกลงไปเท่าไร ความต่างก็ยิ่งเห็นชัดขึ้น เช่น เบลอ เป็นบล็อก หรือมีวงแสงรอบขอบ
หากทำอย่างระมัดระวัง ความต่างจะอยู่ต่ำกว่าที่คุณมองเห็น และไฟล์จะมีขนาดเพียงเศษเสี้ยว หากทำอย่างไม่ระวัง ความต่างก็จะปรากฏ นั่นคือเหตุผลที่คำถามที่มีประโยชน์ไม่ใช่ “Lossy หรือไม่” แต่คือ “ลดได้ไกลแค่ไหนก่อนจะเห็น”
สิ่งที่น่าแปลกใจ: PNG ก็อาจเป็น Lossy ได้
ตัวรูปแบบ PNG ไม่เคยสูญเสียข้อมูลเลย แต่ตัวบีบอัด PNG หลายตัวจะลดจำนวนสีก่อน จากหลายล้านสีให้เหลือมากที่สุด 256 สี ขั้นตอนนี้เปลี่ยนพิกเซลจริงๆ ในภาพหน้าจอ ความต่างมักมองไม่เห็น แต่ในรูปถ่ายอาจปรากฏเป็นแถบสีบนท้องฟ้าเรียบ ดังนั้น “นี่คือ PNG” ไม่ได้แปลว่า “ไม่ถูกแตะต้อง” เสมอไป
ผู้ชนะตามประเภทของรูป
เราให้เอนจินลอง PNG, JPEG และ WebP ทั้งสองแบบกับทุกรูปในชุดทดสอบ แล้วเก็บไฟล์ที่เล็กที่สุดซึ่งยังดูเหมือนเดิม ผลลัพธ์ว่าแบบใดชนะ:
| ประเภทของรูป | จำนวนรูป | Lossless ชนะ | Lossy ชนะ |
|---|---|---|---|
| ไอคอน | 30 | 29 | 0 (1 รูปคงเป็น PNG) |
| ภาพประกอบ | 41 | 26 | 13 (2 รูปคงเป็น PNG) |
| ภาพหน้าจอแอปและเว็บไซต์ | 24 | 13 | 2 (9 รูปคงเป็น PNG) |
| รูปถ่ายที่บันทึกเป็น PNG | 32 | 0 | 30 (2 รูปกลายเป็น JPEG) |
รูปแบนราบเหมาะกับแบบ Lossless รูปถ่ายเหมาะกับแบบ Lossy ชุดรูปจริงส่วนใหญ่มีทั้งสองแบบปนกัน นั่นคือเหตุผลที่เราเลือกทีละรูปแทนที่จะเลือกทั้งโฟลเดอร์
การบันทึก JPEG ซ้ำ
ทุกครั้งที่เปิด แก้ไข แล้วบันทึกซ้ำเป็น JPEG จะผ่านการบีบอัดแบบ Lossy อีกรอบ และการสูญเสียเล็กๆ จะสะสมขึ้น เก็บต้นฉบับไว้ และบีบอัดสำเนาจากต้นฉบับ JPEG ที่ถูกบีบอัดไปแล้วมีที่ให้ลดเหลือน้อย จากการทดสอบของเรา JPEG จากกล้องเหลือ 55% ของขนาดเดิมที่คุณภาพเริ่มต้นของเรา 72% ที่ระดับสูง และ 93% ที่ระดับสูงสุด เมื่อไฟล์ไม่สามารถเล็กลงได้โดยไม่เห็นความต่าง PicPinch จะคืนไฟล์ต้นฉบับให้คุณ แทนที่จะให้สำเนาที่แย่กว่า
PicPinch ใช้ทั้งสองแบบอย่างไร
- Lossy แต่ไปได้เพียงระดับหนึ่ง: แต่ละรูปแบบถูกบีบอัดให้ได้คะแนนคุณภาพเท่ากัน วัดจากผลลัพธ์ และไม่ต่ำกว่าระดับต่ำสุดที่คุณเลือก
- จากนั้นเป็น Lossless: ไฟล์ที่ชนะจะถูกบรรจุให้กระชับขึ้นโดยไม่เปลี่ยนพิกเซลแม้แต่จุดเดียว
- แล้วตรวจสอบ: หากผลลัพธ์ไม่เล็กกว่าต้นฉบับ คุณจะได้ไฟล์ต้นฉบับกลับคืนมา
อ่านเพิ่มเติมเรื่องการวัดได้ที่ วิธีที่เราตัดสินว่ารูป “ดูเหมือนเดิม”
คำถามที่พบบ่อย
- Lossless ดีกว่าเสมอหรือไม่
- แบบนี้แม่นยำเสมอ แต่ไม่ได้ดีกว่าเสมอไป จากการทดสอบของเรา รูปถ่ายที่บันทึกเป็น PNG มีขนาดใหญ่กว่าไฟล์แบบ Lossy ที่ดูเหมือนกันประมาณแปดเท่า ให้ใช้แบบ Lossless เมื่อคุณต้องการทุกพิกเซล เช่น สำหรับการแก้ไข ข้อความ หรืองานลายเส้น
- บีบอัดรูปถ่ายแบบ Lossless ได้หรือไม่
- ได้ แต่ไฟล์จะไม่เล็กลงมากนัก เพราะรูปถ่ายมีลวดลายซ้ำน้อยเกินไปให้การบีบอัดแบบ Lossless ทำอะไรได้มาก
- WebP เป็นแบบ Lossy หรือ Lossless
- ได้ทั้งสองแบบ รูปแบบเดียวกันมีทั้งสองโหมด ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มักเป็นรูปแบบที่เล็กที่สุด
ลองดู: บีบอัด PNG บีบอัด WebP วิธีการทำงาน